Proboszcz z Ars odważnie piętnował zło we wszystkich jego formach; był nieustępliwy, gdyż chodziło o zbawienie wieczne jego wiernych:

"Jeśli kapłan, widząc znieważanie Boga i dusze, milczy - biada mu!". Zazwyczaj jednakże wolał raczej ukazywać "pociągający aspekt cnót niż brzydotę wad", a gdy wspominał - czasem z płaczem - grzech i niebezpieczeństwo utraty zbawienia, podkreślał czułą miłość znieważonego Boga i szczęście płynące ze świadomości, że jest się kochanym przez Boga, zjednoczonym z Bogiem, że żyje się w Jego obecności, dla Niego.